Onder lichte dwang

Niet nader bepaalde bronnen in mijn omgeving wisten me te vertellen dat ik "echt wel te weinig post op mijn blog". Omdat ik nu eenmaal mijn medemens niet graag teleurstel, heb ik me nog maar eens aan mijn toetsenbord genesteld. Om dan vast te stellen dat ik hoegenaamd niets weet om over te schrijven, laat staan dat ik de moed zou hebben om het in een ludieke post te gieten.

Dat soort dag is vandaag dus, maar een You Tube-filmpje of twee drie kon er nog net af. Om in de sfeer te blijven...








Zo goed, Tinne?

Beste meter, liefste peter

Ondertussen zijn we al 11 dagen ver in het nieuwe jaar - hoewel het nog minstens drie maand zal duren eer ik er in slaag me dat ook te herinneren bij het invullen van mijn Go Pass. Iets te laat voor een nieuwjaarsbrief, en goede voornemens maak ik al lang niet meer. Niet zozeer omdat ik me er niet aan kan houden, wel omdat ik sowieso al een goedheilig mens ben. Ik rook niet, drink niet (overmatig), doe regelmatig aan sport en op tijd en stond durf ik zelfs al eens de deur open te houden voor mijn medemens. Met de glimlach.

Maar omdat zo'n nieuw jaar toch iets speciaals blijft - getuige daarvan de overdosis gourmet, cava en chocoladetaart - wijd ik er hier toch een post aan. Zonder voornemens, wel met een heleboel leuke vooruitzichten. Het eerste daarvan is al deels voorbijgestreefd, want ik keek enorm uit naar de nieuwe reeks van Neveneffecten. Ik heb me destijds een driedubbele breuk gelachen met de capriolen van de broers Tupolev, de praatgroep voor bedreigde diersoorten en uiteraard ook de kweetnieoewijsdemaxmaat Professor Kenny. Gisteren stond de digicorder dan ook geprogrammeerd voor hun nieuwe programma Basta - zelf zat ik mij Verloren Maandagsgewijs vol te proppen met worstenbrood en appelbollen. De enthousiaste reacties op blogs en feestboeken allerhande doen me het beste verwachten, al verbaast me dat geenszins van de Neven.

Ook op muzikaal vlak heeft 2011 heel wat moois in petto. Alleen al in februari ga ik naar drie concerten - Cold War Kids, Absynthe Minded en Band of Horses - in april ga ik eindelijk indiehelden Belle & Sebastian in levenden lijve zien en dan is het jaar nog niets eens halfweg. Ook heel wat veelbelovende nieuwe platen op komst in datzelfde jaar, dus ik kijk vol spanning uit naar nieuw materiaal van Bright Eyes, The Streets en als ik de geruchten mag geloven ook van Radiohead en Nick Cave & the Bad Seeds. Hopelijk is daar ook een tour aan verbonden en passeren den Thom en de Nick ook eens in Brussel.

Maar het meest van al nog, kijk ik uit naar dé comeback van 2011. Dat is niet die van Sha-na, zelfs niet die van Pulp - al hoop ik van harte deze zomer op één of andere festivalweide luidkeels van "I wanna live with the common people" te kunnen brullen - maar wel die van Hans Teeuwen. De bad boy van het Nederlandse cabaret staat na 7 jaar weer op de planken met Spiksplinter. Uiteraard al eeuwen hopeloos uitverkocht, maar ik ben erin geslaagd met heel veel geduld en doorzettingsvermogen toch nog tickets te bemachtigen. For old time's sake...