Geitenwollen sokken ga ik nooit beginnen dragen en ik ga nu ook niet plots stoppen mijn haren te wassen, maar soms hebben die hippies wel goede ideeën*. Boombal is er zo eentje van.
Na lang aandringen had een goede vriend me ervan kunnen overtuigen het fenomeen gisteren ook een kans te geven en ik moet zeggen dat het me bevallen is. Het concept is eenvoudig: een groepje met de nodige accordeons, doedelzakken en andere exotische instrumenten zorgt voor live muziek en iedereen danst met iedereen. Opgelegde dansen dan nog, die je aan het begin van de avond tijdens een korte initiatie aangeleerd krijgt.
Voor sommigen onder jullie klinkt dit waarschijnlijk als de hel en ik moet toegeven dat ik zelf ook mijn twijfels had. Het kumbaya-gehoogte ligt er inderdaad een tikkeltje hoger dan op de gemiddelde fuif in de Culture Club, maar er liep heus niet enkel langharig, werkschuw tuig rond. Wel een heel gevarieerd publiek en dus ook mensen die totaal niet kunnen dansen, wat de nodige hilarische taferelen, maar vooral veel solidariteit oplevert. Het is minder pijnlijk om en masse te staan sukkelen op een mazurka of een scottish en beetje bij beetje leert iedereen de basis wel.
Zeker als je een goede leermeester hebt, en die had ik. En geef toe, meisjes, wat is er leuker dan eens stevig door een man vastgepakt te worden en letterlijk alle hoeken van de kamer te ontdekken? Ik ben volgende keer zeker weer van de partij, u ook?
* Excuses voor de overvloed aan vooroordelen. Schrijven is niet alleen schrappen, maar soms ook een beetje choqueren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten