Ondertussen een week verder, een week van interessante, minder interessante tot zelfs ronduit frustrerende lessen en vooral een week die mijn bioritme drastisch overhoop gehaald heeft. Een paar stray observations:
- de herfst heeft ongemeen hard toegeslagen en om kwart na zeven
's ochtends is de wereld opmerkelijk veel kouder (ja, nóg kouder)
- zelfs in een Masteropleiding Journalistiek is het me nog niet gelukt aan die
vervloekte boomstructuren te ontsnappen
- het Brussels Parlement heeft comfortabele zetels én serveert goede koffie.
Belangrijk, zo vroeg op de dag!
- de NMBS zal nooit mijn beste vriend worden
Dat laatste punt brengt me via een omweg tot de essentie van deze post, namelijk dat het druk-druk-druk is en de onvermijdelijke -zo lijkt het toch- vertragingen maken mijn dagen een pak korter en mijn leven dus nog druk-druk-drukker. Voor mijn gemoedsrust maak ik af en toe een to-do list en met stip bovenaan staat sinds een kleine week 'idee blog'. En hoewel ik verder onderaan het lijstje wel 'abonnement', 'recensie' en 'afwas' heb kunnen schrappen, heeft zich nog steeds geen geniaal onderwerp aangediend waarover ik naar hartenlust zou kunnen bloggen. Ik weet te weinig over politiek, ben niet echt geïnteresseerd in sport -al doet het door een accident de parcours nog steeds deugd om Brugge te zien winnen en Anderlecht steeds dieper in de put te zien zakken- en mijn leven is ook simpelweg niet boeiend genoeg om er zoveel pixels aan te wijden.
Of toch, want 't is van moeten. Als er één ding is waarover ik voorzichtig durf beweren er mijn weg in te weten, is het wel cultuur. Misschien niet die met de allergrootste K -toch, Meneer Caluwé ?- maar op tijd en stond lees ik wel eens een boek of bekijk ik een film. Om van muziek nog maar te zwijgen, want die overheerst mijn leven. Getuige daarvan de fanatieke zoektocht naar een nieuwe koptelefoon toen vanmorgen bleek dat de oude de geest had gegeven - dat uurtje stilte op de trein leek wel eindeloos. De virtuele leegte hierboven zal dus voortaan opgevuld worden met weetjes en overpeinzingen over wat ik zoal gehoord/gezien/gelezen heb. De gustibus et coloris non disputandum om het op zijn Bart De Wevers te zeggen, maar persoonlijk deel ik mijn mening wel graag met het wereldwijde web. Lezers -als die er al zijn- die zich geroepen voelen om mij tegen te spreken over het genie van Ingmar Bergman, de onovertroffenheid van Leonard Cohen of het complexe oeuvre van Per Olov Enquist mogen zich dus altijd melden voor een virtueel potje schermen.
En om af te sluiten een bekentenis, schokkend uit de pen van een letterenstudent. 11 jaar, zover moet ik al terugbladeren in de lijst van Nobelprijswinnaars om er ééntje tegen te komen waar ik daadwerkelijk iets meer dan een verdwaald essay van gelezen heb. Maar na aanbevelingen van vrienden -daar reken ik Horace Engdahl tot op heden nog niet toe- staan Llosa, Pinter en Coetzee wel bovenaan mijn verlanglijst. Jean-Marie Gustave Le Clézio niet, die mens heeft nu eenmaal overbodig veel voornamen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten